De Vlog serie

In 2012 nam ik voor het eerst contact op met een dokter van een vruchtbaarheidskliniek voor informatie over zwanger worden met een donor. In die tijd bestond de constructie nog om eicellen te ruilen voor donorzaadjes. Ik met mijn prangende kinderwens al op jonge leeftijd was nieuwsgierig naar mijn mogelijkheden als jonge vrouw. Ik wist dat het mede door mijn verleden moeilijker is om een stabiele relatie te vinden die voor mij werkt. Een ding wist ik wel zeker, ik zou hoe dan ook moeder worden en het liefst met een groot gezin. En dat zal links of rechtsom gebeuren, want daar zal ik alles aan doen om mijn kinderen op de wereld te zetten. Daar ben ik voor gemaakt!

​

In dat zelfde jaar kreeg ik een relatie en heb ik dat vraagstuk voor mezelf even opzij gezet om uit te vinden of die relatie voor mij de juiste basis had. In 2014 ging ik met erge buikklachten en een onregelmatige cyclus naar de dokter en werd doorverwezen naar het ziekenhuis. Hier kreeg ik als vijfentwintig jarige het bericht dat ik destijds geen eisprong had. Iets wat erg rauw op mijn dak viel, bleu als ik was wist ik niet dat ik ook door mocht vragen om hierover meer te weten te komen. Ik sloeg eigenlijk gewoonweg stil en dicht. Ook omdat ik dat niet in mijn leven, in mijn woordenboek voor kon stellen. Het bericht werd door mij heel zwart wit ontvangen, ik heb hierna jaren in het duister getast onwetend wat mij te wachten stond. Ook bij het aangaan van nieuwe relaties daarna droeg ik het als een geheim bij me, omdat ik me geen goede vrouw voelde. Waarom zouden ze me nog aantrekkelijk vinden als ik ze dat ga vertellen? 

​

In 2019 kreeg ik de maken met een doodsangst die voortkwam uit een periode van angstaanjagende gebeurtenissen. Hetgeen wat me overeind gehouden heeft is mijn kinderwens, want ik had daarnaast niemand bij wie ik terecht kon. Ik was compleet geïsoleerd voor jaren en op mezelf aangewezen. In die jaren ben ik erachter komen hoe sterk een vrouwelijke kinderwens kan zijn, en hoe je jezelf als vrouw in bochten kunt wringen om dat te gaan bereiken. In 2023 startte ik met een nog gerichter onderzoek met daar de aandacht op welke stofjes welke hormonen aanwakkeren en beïnvloeden. Supplementen, iedere dag bepaalde porties aan voeding om zoveel mogelijk de juiste stoffen te stimuleren die mijn vruchtbaarheid en cyclus weer in een normale balans brengt. Niet alleen met voeding, maar ook met behandelingen om mijn trauma verleden te verwerken wat nog steeds controle had over mijn intimiteit en comfort. Alles wat mannelijk is lijkt mijn lijf namelijk te willen verstoten, omdat het te vaak dezelfde trigger heeft ontvangen. Dit gehele proces is gepaard gegaan met koortsaanvallen, het gevoel dat je ontstekingen in je lijf hebt zitten, maar in feite zijn het grote blokkades die al die jaren mijn lijf en gevoel probeerde te beschermen. 

​

Een poging om met het juiste gevoel naar een donor te zoeken wilde steeds maar niet lukken. En het is ook lastig om jezelf open te stellen naar iemand onbekends. In feite wordt het alleen maar afstandelijker en ongevoeliger hoe meer je er over na denkt als je al met trauma verwerking te maken hebt en dan nog zwanger gaat worden van een volstrekt vreemde man (anonieme donor van de donorbank). Ik heb destijds geprobeerd om contact te maken met mannen die ik kende uit mijn verleden, maar dit wilde op dat moment niet zo lukken. Ik wilde niet teleurgesteld worden... en dat was de reden dat ik ervoor koos om mijn traject voort te zetten in 2025 met een donor van de Deense donorbank. Ik sloot een financiering af, en ik dacht dan maar een leningschuld maar ik ga niet nog eens een half jaar verkloten en niet eindigen met een kind. Ik nam alle risico's die ik kon vinden. Ik wist dat een extra vaste last erbij in mijn huidige woonsituatie killing zou zijn, maar ik deed het toch. Waar de ene bank me weigerde, stemde de andere toe en ik kreeg het er doorheen. Duizenden euro's voor mij en voor mijn kinderwens. Ik nam het risico om mijn vaste lasten boven de tweeduizend euro per maand te tillen om mijn kinderwens te financieren. Als een buldozer ging ik aan het werk om reclame te maken voor mijn eigen bedrijf, voor mijn inzet op de werkvloer bij werkgevers om de boel maar overeind te kunnen houden. Mijn huur bedroeg 1200 euro destijds, en gelukkig werd ik uitgeloot voor een huis in 's-Hertogenbosch waardoor ik weer een beetje lucht kreeg. 

​

In 2025 onderging ik vier IUI behandelingen, en in de maanden daarna dreigde ik mijn baan te verliezen. Heb ik wat tegenslagen gehad rondom zorg en groot onderhoud van mijn auto. Mijn huisje heb ik opgeknapt dat het dusver bewoonbaar is voor een gezinnetje, en dat veel ook op eigen kracht. Ik had eindelijk een huisje gevonden waar ik me vrijwel direct thuis voelde, qua indeling lijkt het op het oude huis van familie. Ondanks dat ik erg gelukkig werd van mijn traject en behandelingen, eindelijk kansen om moeder te worden kreeg ik ook hele erge last van angsten en paniek doordat ik geen controle had. Doemgedachtes dat er fouten gemaakt konden worden in het lab met de donorrietjes, wat als het niet klopt. Je zou maar eens zwanger worden van de verkeerde, die lijkt op iemand die je die trauma's bezorgd heeft. Het liep zo erg op dat ik bang was om aan een hartaanval te bezwijken als er iets niet oke zou gaan. 

​

De reis naar vruchtbaarheid is dus niet alleen een vlogserie over wat er nu gebeurd, maar ook over wat er gebeurd is. En hoeveel invloed bepaalde zaken hebben op het leven van bijvoorbeeld in dit geval een vrouw. Mijn cyclus en mijn vruchtbaarheid hebben mij door de jaren heen gewoon heel veel verteld. En dat heb ik nu allemaal in mijn vlogs vast gelegd. 

​

Komende tijd ga ik het vanwege te weinig inkomsten nog even rustig aan doen, en misschien kom ik (wat nog leuker zou zijn) nog een lieve papa tegen. En komt er binnenkort hopelijk een vervolg op de vlogserie De Reis naar Vruchtbaarheid. 

​

Veel kijkplezier, en voor vragen en tips! Laat het me weten.

​

Xxxx

​

​

De reis naar vruchtbaarheid is een handelsnaam van L. Raijmakers, Copyright ©

​

​

​

​

​